Im Yours - Jason Mraz

OSK 127,. " พิรุณรักษ์ " : Feb 14, 2009
จากนี้ไป,.
เรา,....
คงไม่ได้ใส่ชุดนักเรียนสวนกุหลาบอีกต่อไป
คงไม่ได้เจอหน้าเพื่อนๆของเราอยู่ทุกวัน
คงไม่ได้ร้องเพลงโรงเรียนตอนเช้าอีกแล้ว
คงไม่ได้พบอาจารย์อันเป็นที่รัก
คงไม่ได้โดดเรียนไปแดกหมูหลัง รร
คงไม่ได้นั่งซุย ขี้โม้หลังห้อง
คงไม่ได้ล้อชื่อพ่อ แม่กับเพื่อนๆ
คงไม่ได้ล้อเลียนอาจารย์ให้ห้องสนุก
คงไม่ได้หัวเราะด้วยกันในเวลาเรียน
คงไม่ได้ร้องไห้ด้วยกันในเวลาเศร้า
คงไม่ได้นั่งตรงหน้าห้องแล้ว บ่นกัน
คงไม่ได้ไหว้ ร.5 ทุกครั้งที่เดินผ่านท่าน
คงไม่ได้เห็นหน้า "อำนวย" ที่กวนตีนอีกแล้ว
คงไม่ได้เจอ "นิกร" อีกแล้วตอนมาแถวสาย
คงไม่ได้เซงกับการตัดผมทรงนักเรียน
คงไม่ได้ไปเล่น ดอทด้วยกันหลังเรียนจบ
คงไม่ได้เดินไปกินข้าวด้วยกันเหมือนเดิมแล้ว
คงไม่ได้ตื่นสาย แล้วเข้าแถวไม่ทัน
คงไม่ได้เห็นหน้าอาจารย์สุดแค้นที่ตีตูด
คงไม่ได้ลูดบัตรเข้าแถวมาสายตอนเช้าอีกแล้ว
คงไม่ได้โดดเรียนหนีออกไปเล่นเกมส์กับเพื่อนๆ
คงไม่ได้โดดเรียนไปนอนหลับที่ห้องข้างๆ
คงไม่ได้ยินเสียงอาจารย์มาคอยบ่นสอน
คงไม่ได้เรียนพละทั้งวันเหมือนเดิม
คงไม่ได้ไปแก้คะแนนพฤติกรรมที่ทำไม่ดีไว้
คงไม่ได้เดินเข้ามา แล้วได้กราบพ่อปู่อย่างทุกวัน
คงไม่ได้เดินผ่านตึกยาวเหมือนแต่ก่อน
คงไม่ได้โดดเข้าแถวตอนเช้า เพราะ ผอ.ขี้บ่น
คงไม่ได้ทำงานชุมนุม PHOTO อีกต่อไป
คงไม่ได้วิ่งไล่เตะเพื่อน "แป๋ม" อย่างสะใจ
คงไม่ได้เห็นเพื่อนกระเหี้ยนสนใจเรียนแล้ว
คงไม่ได้เห็น Rz ร้องเพลงให้ฟังในห้อง
คงไม่ได้เห็นแอ้นแกล้งโนในห้องอีกแล้ว
คงไม่ได้เห็นวิทกรีดแขนตัวเอง เพราะความรัก
คงไม่ได้ด่าเพื่อนฮงว่า Selfish อีกแล้ว
คงไม่ได้เห็นหน้าพม่าแบบไอฟอดอีกแล้ว
คงไม่ได้เห็นแบงกับตู่ หลับในห้องอีกแล้ว
คงไมได้เห็น พี ทีพูดมากให้เราฟัง
คงไม่ได้เห็นไอเตี้ยฉีคอยไม่ยอมใคร
คงไม่ได้เจอนักว่ายน้ำ ไอกล้ามโต
คงไม่ได้รู้สึกว่า วันนี้ม้ามาเรียนไหม
คงไม่ได้เห็นหัวหน้าห้องอ้วนๆ ที่ไม่เคยจะทำอะไร
คงไม่ได้เห็นพวกไอเอฟ ซันที่นั่งเล่นเกมการ์ด
คงไม่ได้เห็นเซฟคอยขี้ซุยให้เราฟัง
คงไม่ได้ล้อชื่อพ่อไอป๋า ให้มึงฟังทุกวัน
คงไม่ได้เห็นตี๋ที่กวนตีน แล้วจาไปอินเดีย
คงไม่ได้เห็นเทียนที่เต้นอย่างฮา
คงไม่ได้เห็นความกวนสนตีนของตูนอีกแล้ว
คงไม่ได้เจอไจ๋ที่ปันยาอ่อน ไร้สาระ
คงไม่ได้เจอหน้าบักเหียบอย่าง The Ping 7ก
คงไม่ได้ล้อไอมอทล์เรื่องขายหมูเต๊ะ กับโกงสะพาน
คงไม่ได้เห็นความแก่ตัวของไอเหี้ย หมง
คงไม่ได้ลอกงานไอเอมกับมายอีกแล้ว
คงไม่ได้เจอพี่แวน500 อีกแล้วที่เชิงตลอด
คงไม่ได้กวนสนตีนไอดั้ง กับพ่อของมัน
คงไม่ได้เห็นหน้าอันกวนตีนของ ทรงศักดิ์
คงไม่ได้เจอหน้าคู่หูชุมนุม Cheer
คงไม่ได้เห็นความ เกย์ ของไอเหี้ยปิ้น
คงไม่ได้เจอหน้า ปิ้นน้อง ตุ๊ก ที่กลับมาเพื่อนๆ
คงไม่ได้เห็นความเรื้อนของไอเหี้ยบุค
คงไม่ได้เห็นคมเดชกับ การเก็บตัว
คงไม่ได้เห็นน้ำใจของ ชาติที่มีให้กับเพื่อนๆ
คงไม่ได้กินเฮียเล็ก ที่เรากวนตีนอีกแล้ว
คงไม่ได้เห็น จอห์น ที่ตั้งใจเรียนแล้ว
คงไม่ได้เห็นหัวเกรียนของ "จุมพล" อีกต่อไป
คงไม่ได้เห็น ภูมิ กับ จิวที่ชอบว่ากัน
คงไม่ได้เห็นติวกับแทนเผ่าวาดรูปทุกคาบเรียน
คงไม่ได้เห็น เต่า ที่เอาแต่อ่านการ์ตูนทั้งวัน
คงไม่ได้เห็นความไร้สาระของ "หมีทอง" อีกแล้ว
คงไม่ได้เจอ ชานนท์ที่เหมือนจาเก่งอีกแล้ว
คงไม่ได้ล้อโกะว่า ไอร้านเกมกระโปก อีกแล้ว
และ,.คงไม่ได้ยินเสียงระฆังหลังเลิกเรียนอีกต่อไป
แต่,..

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มึงก็คือ "เพื่อน" ของกูตลอดไป
และ,..กูจะไม่ลืมพวกมึงเลย จนวันตาย
แล้วกลับมาเจอกันนะ เพื่อนๆ กูจะรอพวกมึงกลับมา
เลือดชมพู ฟ้าของกูมันจะเข็มข้นแบบนี้ตลอดไป

ชีวิต 6 ปีในสวนกุลาบวิทยาลัยอันเป็นที่รักนี้
ขอบคุณที่ทำให้เรามีวันนี้ ทำให้เราเป็น SK127
และ,.OSK127 "พิรุณรักษ์" ที่สมบูรณ์และเต็มตัว

ขอขอบคุณ,..
ความทรงจำทุกอย่างที่อยู่ในรั้วสวนกุหลาบวิทยาลัย
กูจะไม่มีวันลืม กูจะอยู่เป็นเด็กโรงเรียนนี้ทุกชาติไป
และ,.ขอบคุณที่กูได้มีเพื่อนที่ดีอย่างพวกมึง !!

FRIEND FOREVER IN SUANKULRB,..
รักมึงว่ะ,.เลือดชมพู ฟ้าเรามันเข็มข้น !!

กูไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ขอโทษสำหรับบางคน,.
ที่กูไม่ได้เขียนมึงลงไป แต่ความรู้สึกจากใจของกู
จะมีให้พวกมึงตลอดไป สวนกุหลาบฯ กูรักมึง !!

ขอให้,.
เลือดชมพู ฟ้าของเราอยู่ด้วยกันตลอดไป
แล้วกูจะกลับมาเหยียบแผ่นดินอันเป็นที่รักของกู
อีกครั้ง,.SUANKULARB WITTAYALAI SCHOOL